Η Ανάβαση
Ανάβαση στο Βιγιαρίκα: Τι Περιλαμβάνει η Άνοδος
Μια βήμα-βήμα ματιά στην καθοδηγούμενη ημέρα κορυφής: 1.400 μέτρα υψομετρικής διαφοράς, κραμπόν στο χιόνι και όριο 30 λεπτών στον κρατήρα.
Check dates and availability ↗Ανάβαση στην κορυφή του Βιγιαρίκα — τα βασικά νούμερα
| Μέγεθος | Τιμή | Σημειώσεις |
|---|---|---|
| Υψόμετρο κορυφής | 2.847 μ. | Τιμή που χρησιμοποιείται από πηγές στο πλαίσιο CONAF και Χιλιανούς φορείς· η αγγλική Βικιπαίδεια αναφέρει 2.860 μ. |
| Υψόμετρο αφετηρίας μονοπατιού | Περίπου 1.400 μ. | Ο χώρος στάθμευσης του χιονοδρομικού κέντρου στη βόρεια πλαγιά |
| Συνολική ανάβαση | Περίπου 1.400–1.450 μ. | Από τον χώρο στάθμευσης έως το χείλος του κρατήρα |
| Απόσταση μονοπατιού | 3,3 χλμ. μονή διαδρομή | Το μονοπάτι Sendero Cráter Villarrica της CONAF |
| Βαθμός δυσκολίας κατά CONAF | Exigente (απαιτητικό) | Η επίσημη ταξινόμηση της CONAF |
| Χρόνος ανάβασης | 5–6 ώρες κατά μέσο όρο | Εξαρτάται από τον ρυθμό της ομάδας, το χιόνι και τον άνεμο |
| Χρόνος καθόδου | 1–2 ώρες | Με έλκηθρο πάνω στο χιόνι· μεγαλύτερη διάρκεια με τα πόδια σε συνθήκες χαμηλού χιονιού |
| Χρόνος παραμονής στην κορυφή | Μέγιστο 30 λεπτά | Ανά ομάδα ή επισκέπτη, όπως ορίζει η CONAF |
Εκεί όπου ξεκινά και τελειώνει η ημέρα
Οι οργανωμένες αναβάσεις ξεκινούν από το Πουκόν μέσα στο σκοτάδι, συνήθως μεταξύ 06:00 και 07:00, για τη σύντομη μεταφορά προς τον τομέα Rucapillán του πάρκου, στη βόρεια πλευρά του ηφαιστείου — το ηφαίστειο βρίσκεται περίπου 15 χιλιόμετρα νότια της πόλης. Στο εκδοτήριο ελέγχου της CONAF ο οδηγός σας δηλώνει την ομάδα· αυτό το παράθυρο δήλωσης ισχύει από τις 07:00 έως τις 09:00 και δεν είναι προαιρετικό. Από εκεί ο δρόμος ανεβαίνει προς το πάρκινγκ του χιονοδρομικού κέντρου στα περίπου 1.400 μέτρα, όπου φοράτε τις μπότες και ξεκινά η πεζοπορία. Οτιδήποτε βρίσκεται πάνω από αυτό το σημείο είναι μία μόνο διαδρομή μετ' επιστροφής σε μία εγκεκριμένη διαδρομή.
Το προφίλ των 1.400 μέτρων
Από το πάρκινγκ κερδίζετε περίπου 1.400 μέτρα υψομετρικής διαφοράς σε περίπου 3,3 χιλιόμετρα σηματοδοτημένης διαδρομής — μια κλίση που η CONAF χαρακτηρίζει απλώς ως exigente, απαιτητική. Το κατώτερο τρίτο είναι χαλαρή ηφαιστειακή τέφρα και σκωρία, σκούρα, σκονισμένη και εντελώς άκομψη, και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο υπάρχει το προαιρετικό τελεφερίκ. Πιο πάνω, η επιφάνεια σκληραίνει σε παλιό συμπαγές χιόνι και νέβε για το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν, και η γωνία γίνεται πιο απότομη. Είναι αδυσώπητη παρά τεχνική: η ίδια κίνηση, επαναλαμβανόμενη, για πέντε ή έξι ώρες, σε υψόμετρο, με αέρα.
Κραμπόν, πιολέ και τι σημαίνει πραγματικά «χωρίς τεχνικές δεξιότητες»
Η βασική διαδρομή δεν απαιτεί σχοινιά, ορειβατική τεχνική ή πιστοποίηση για πορεία σε παγετώνα, γι' αυτό και χιλιάδες απλοί ταξιδιώτες την ολοκληρώνουν κάθε σεζόν. Απαιτεί, ωστόσο, να περπατάτε με άνεση με κραμπόν σε σκληρό χιόνι κρατώντας πιολέ, και να μπορείτε να σταθεροποιηθείτε σε θέση αυτοσυγκράτησης αν γλιστρήσετε. Οι οδηγοί κάνουν μια σύντομη ενημέρωση για τα δύο αυτά σημεία στη γραμμή του χιονιού. Αυτό είναι το τίμιο όριο: η κίνηση είναι απλή, αλλά οι συνέπειες μιας πτώσης σε μια μακριά, συμπαγή και αδιάκοπη χιονισμένη πλαγιά δεν είναι.
Τριάντα λεπτά στην κορυφή
Το χείλος του κρατήρα δεν είναι κορυφή για να καθυστερήσετε. Η CONAF περιορίζει τον χρόνο παραμονής στην κορυφή σε 30 λεπτά, και το ηφαίστειο συνήθως επιβάλλει μικρότερη παραμονή: ο ατμός που αναδύεται από τον κρατήρα είναι βαρύς σε διοξείδιο του θείου, και οι οδηγοί μοιράζουν μάσκες φίλτρου πριν πλησιάσει κανείς το χείλος. Η κατεύθυνση του ανέμου καθορίζει εξ ολοκλήρου την εμπειρία σας. Σε μια καλή στροφή, τα αέρια παρασύρονται και κοιτάτε μέσα σε ένα στόμιο πλάτους 200 μέτρων, σε πυρακτωμένη λάβα και ατμό· σε μια κακή, βλέπετε λευκή ομίχλη και γεύεστε οξύ.
Πόσο δύσκολο είναι, με ειλικρίνεια
Δυσκολότερο από ό,τι περιμένουν οι περισσότεροι από μια ημερήσια εκδρομή και ευκολότερο από ό,τι περιμένουν από ένα ηφαίστειο. Αν μπορείτε να ανεβείτε ανηφορικά συνεχόμενα για πέντε έως έξι ώρες με ελαφρύ σακίδιο, πολύ πιθανόν να φτάσετε στην κορυφή. Αν όχι, κανένας οδηγός δεν μπορεί να σας κουβαλήσει, και το να γυρίσει πίσω ένας πελάτης στα μισά είναι συνηθισμένο. Οι εταιρείες συνήθως θέτουν ελάχιστο όριο ηλικίας τα 12 έτη. Τα σοβαρά ατυχήματα είναι σπάνια σε σχέση με τον όγκο των αναρριχητών, αλλά έχουν συμβεί, συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων πτώσεων — αρκετές με άτομα εκτός της επιτρεπόμενης διαδρομής ή που κινούνταν χωρίς οδηγό.
Η επιστροφή προς τα κάτω
Η κατάβαση είναι το κομμάτι που κανείς δεν σας προειδοποιεί και που όλοι θυμούνται. Όπου υπάρχει χιόνι, οι ομάδες γλιστρούν από το πάνω μέρος του βουνού με μικρά πλαστικά έλκηθρα σε προετοιμασμένες διαδρομές, χρησιμοποιώντας το πιολέ που σέρνεται πίσω ως φρένο και τιμόνι. Αυτό μετατρέπει ώρες επίπονης κατάβασης με πίεση στα γόνατα σε μια διαδρομή περίπου μίας έως δύο ωρών. Αργά στη σεζόν, όταν το χιόνι έχει λεπτύνει, τα τμήματα με έλκηθρο συντομεύονται ή εξαφανίζονται και κατεβαίνετε με τα πόδια πάνω σε χαλαρή σκωρία, κάτι που διαρκεί περισσότερο και είναι πιο κουραστικό για τα κουρασμένα πόδια.