Krater
Wewnątrz krateru: lawowe jezioro Villarricy
Villarrica to jeden z niewielu wulkanów na Ziemi z aktywnym jeziorem lawy i jeden z bardzo nielicznych, nad którym możesz legalnie stanąć.
Check dates and availability ↗Wulkan Villarrica — charakterystyka geologiczna
| Cecha | Co wiadomo |
|---|---|
| Krater szczytowy | Około 200 m średnicy |
| Jezioro lawy | Aktywne, ale okresowe; jedno z nielicznych na świecie, o których wiadomo, że istnieje |
| Skład magmy | Dominująco bazaltowy do bazaltowo-andezytynowego |
| Pokrywa lodowcowa | Około 40 km² |
| Podłożona kaldera | Kaldera o szerokości 2 km, utworzona około 3500 lat temu |
| Formy zboczowe | Ponad 30 stożków żużlowych i szczelin erupcyjnych |
| Udokumentowane erupcje | Co najmniej 74 od 1558 r. n.e. |
| Nazwa w języku Mapuche | Rucapillán / Ruka Pillañ — dom ducha |
Rzadki rodzaj szczytu
Większość wulkanów, nawet tych bardzo aktywnych, nie posiada otwartego jeziora stopionej skały. Villarrica ma — okresowo, ale na tyle regularnie, że zalicza się go do nielicznej grupy wulkanów na świecie, w których kraterze utrzymuje się aktywne jezioro lawowe. Od początku lat 80. utrzymuje wysoki słup magmy z okresowymi epizodami strombolijskimi. Dla podróżnika niezwykłe jest tu połączenie: rzadkie zjawisko geologiczne na szczycie dostępnym pieszo, z przewodnikiem, w ramach jednodniowej trasy z miasta oferującego hotele i restauracje.
Co faktycznie zobaczysz na krawędzi krateru
Zarządzaj swoimi oczekiwaniami, bo uczciwa relacja znaczy więcej niż dobre zdjęcie. Krater ma około 200 metrów średnicy, a to, co zobaczysz w jego wnętrzu, zależy wyłącznie od nastroju wulkanu i wiatru. W sprzyjający dzień gazy się rozwiewają i widzisz żarzący się, rozpalony materiał oraz słyszysz pracę wulkanu. Wiele dni otwór przesłania gęsta chmura i widzisz biało-żółtą mgłę, czujesz ciepło i zapach siarki. Nocna poświata widoczna z Pucón to osobny i bardziej niezawodny spektakl z miasteczka poniżej.
Chmura gazów
Villarrica emituje ciągłą chmurę zdominowaną przez dwutlenek siarki, a krawędź krateru to punkt największego narażenia. Dlatego wydawane są maski filtrujące i dlatego ich noszenie przy kraterze jest obowiązkowe, a to stanowi istotną część uzasadnienia dla 30-minutowego limitu czasu na szczycie wprowadzonego przez CONAF. Gaz podrażnia oczy i drogi oddechowe, a jego stężenie w danym momencie zależy od kierunku wiatru, a nie od poziomu alertu wulkanicznego. Zielony alert nie oznacza łagodnej atmosfery na szczycie.
Wulkan poza turystyczną fasadą
Villarrica to pokryty lodowcem stratowulkan w północnym Kraju Jezior, około 15 kilometrów na południe od Pucón, z około 40 kilometrami kwadratowymi lodowca na zboczach. Obecny stożek wyrósł na północno-zachodnim skraju plejstoceńskiej kaldery o średnicy 6 kilometrów, a kolejna kaldera o średnicy 2 kilometrów powstała u jego podstawy około 3500 lat temu. Ponad 30 stożków żużlowych i szczelin erupcyjnych usianych jest na zboczach, co dowodzi, że erupcje nie zawsze pochodziły tu ze szczytu.
Historia erupcji sięgająca 1558 roku
Villarrica ma jedną z najdłużej udokumentowanych historii erupcji w Ameryce Południowej — erupcje notowane są od 1558 roku, a w katalogach znajduje się co najmniej 74 historycznych epizodów erupcyjnych. Od 1900 roku aktywność erupcyjną odnotowano w 71 z 127 lat. Historycznie były to w większości łagodne lub umiarkowane eksplozje z okazjonalnym wylewem lawy, przeplatane poważniejszymi epizodami, jak ten z marca 2015 roku. To czynny wulkan z nieprzerwanym zwyczajem działania.
Lahary — zagrożenie, które dociera do miast
Dla społeczności wokół wulkanu główne niebezpieczeństwo nie stanowi krater, lecz to, co krater topi. Villarrica niesie duży lodowiec i ciężkie sezonowe śniegi; ciepło erupcji może zamienić ten lód w lahary — szybko płynące strumienie wody roztopowej, popiołu i gruzu, które podążają dolinami rzek przez wiele kilometrów. Historia jest jednoznaczna: lahary zabiły 27 osób w Coñaripe w 1964 roku, a erupcja z lat 1971–72 wygenerowała lahary, które pochłonęły co najmniej 15 ofiar. Plany ewakuacji i oznakowane trasy laharów wokół Pucón istnieją właśnie z powodu tego konkretnego zagrożenia.