Ο Κρατήρας
Μέσα στον Κρατήρα: Η Λίμνη Λάβας του Βιγιαρίκα
Το Βιγιαρίκα είναι ένα από τα ελάχιστα ηφαίστεια στη Γη με ενεργή λίμνη λάβας, και ένα από τα πολύ λίγα πάνω από τα οποία μπορείτε νόμιμα να σταθείτε.
Check dates and availability ↗Ηφαίστειο Βιγιαρίκα — γεωλογική αναφορά
| Χαρακτηριστικό | Τι είναι γνωστό |
|---|---|
| Κρατήρας κορυφής | Περίπου 200 μέτρα διάμετρος |
| Λίμνη λάβας | Ενεργή αλλά διαλείπουσα· μία από τις ελάχιστες παγκοσμίως που είναι γνωστό ότι τη διαθέτουν |
| Σύσταση μάγματος | Κυρίως βασαλτική έως βασαλτική-ανδεσιτική σύσταση |
| Κάλυψη από παγετώνες | Περίπου 40 km² |
| Υποκείμενη καλντέρα | Μια καλντέρα πλάτους 2 χλμ. που σχηματίστηκε πριν από περίπου 3.500 χρόνια |
| Πλευρικά χαρακτηριστικά | Πάνω από 30 κώνοι σκωρίας και ρωγμές εκροής |
| Καταγεγραμμένες εκρήξεις | Τουλάχιστον 74 από το 1558 μ.Χ. |
| Όνομα στη γλώσσα Μαπούτσε | Rucapillán / Ruka Pillañ — ο οίκος του πνεύματος |
Ένα σπάνιο είδος κορυφής
Τα περισσότερα ηφαίστεια, ακόμη και τα πολύ ενεργά, δεν διατηρούν ανοιχτή λίμνη λιωμένου πετρώματος. Το Βιγιαρίκα το κάνει — διαλείποντα, αλλά αρκετά σταθερά ώστε να συγκαταλέγεται στη μικρή ομάδα ηφαιστείων παγκοσμίως που είναι γνωστά για τη διατήρηση ενεργής λιμνοδεξαμενής λάβας στον κρατήρα της κορυφής τους. Διατηρεί υψηλή στήλη μάγματος με περιοδικά στρομβολιανά επεισόδια από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Αυτό που το καθιστά ξεχωριστό για τον ταξιδιώτη είναι ο συνδυασμός: ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο στην κορυφή μιας προσβάσιμης, με ξεναγό, μονοήμερης διαδρομής από μια πόλη με ξενοδοχεία και εστιατόρια.
Τι βλέπεις πραγματικά στο χείλος του κρατήρα
Ρύθμισε τις προσδοκίες σου εδώ, γιατί η ειλικρινής περιγραφή έχει μεγαλύτερη αξία από μια καλή φωτογραφία. Ο κρατήρας έχει διάμετρο περίπου 200 μέτρα, και αυτό που κοιτάς μέσα εξαρτάται αποκλειστικά από τη διάθεση του ηφαιστείου και τον άνεμο. Μια ευνοϊκή μέρα η ομίχλη διαλύεται και βλέπεις λαμπερό, πυρακτωμένο υλικό και ακούς το ηφαίστειο να δουλεύει. Πολλές μέρες το στόμιο καλύπτεται από πυκνό σύννεφο και βλέπεις λευκή και κίτρινη θολούρα, νιώθεις τη ζέστη και μυρίζεις θειάφι. Η νυχτερινή πυράκτωση που φαίνεται από το Πουκόν είναι ένα ξεχωριστό και πιο αξιόπιστο θέαμα από την πόλη κάτω.
Το σύννεφο αερίων
Το Βιγιαρίκα εκπέμπει συνεχές σύννεφο που κυριαρχείται από διοξείδιο του θείου, και το χείλος του κρατήρα είναι το σημείο μέγιστης έκθεσης. Γι' αυτό διανέμονται μάσκες φίλτρου και γι' αυτό η χρήση τους κοντά στον κρατήρα θεωρείται υποχρεωτική, και αποτελεί σημαντικό μέρος της αιτιολογίας πίσω από το όριο των 30 λεπτών που θέτει η CONAF για τον χρόνο παραμονής στην κορυφή. Το αέριο ερεθίζει τα μάτια και τους αεραγωγούς, και η συγκέντρωσή του ανά πάσα στιγμή καθορίζεται από την κατεύθυνση του ανέμου και όχι από το επίπεδο συναγερμού του ηφαιστείου. Πράσινος συναγερμός δεν σημαίνει αθώα ατμόσφαιρα στην κορυφή.
Το ηφαίστειο πίσω από τον τουρισμό
Το Βιγιαρίκα είναι ένα στρωματοηφαίστειο καλυμμένο με παγετώνα στο βόρειο Lake District, περίπου 15 χιλιόμετρα νότια του Πουκόν, με περίπου 40 τετραγωνικά χιλιόμετρα παγετώνα στις πλαγιές του. Ο σημερινός κώνος αναπτύχθηκε στο βορειοδυτικό άκρο μιας καλντέρας Πλειστοκαίνου πλάτους 6 χιλιομέτρων, και μια επιπλέον καλντέρα πλάτους 2 χιλιομέτρων σχηματίστηκε στη βάση του πριν από περίπου 3.500 χρόνια. Περισσότεροι από 30 κώνοι σκωρίας και ρωγμές εκροής διάσπαρτες στις πλαγιές αποτελούν απόδειξη ότι οι εκρήξεις εδώ δεν προέρχονταν πάντα από την κορυφή.
Ιστορικό εκρήξεων από το 1558
Το Βιγιαρίκα έχει ένα από τα μακροβιότερα καταγεγραμμένα ιστορικά εκρήξεων στη Νότια Αμερική, με εκρήξεις καταγεγραμμένες από το 1558 μ.Χ. και τουλάχιστον 74 ιστορικά επεισόδια εκρήξεων καταλογογραφημένα. Μόνο από το 1900, η εκρηκτική δραστηριότητα έχει καταγραφεί σε 71 από τα 127 χρόνια. Ιστορικά, αυτά ήταν ως επί το πλείστον ήπια έως μέτρια εκρηκτικά γεγονότα με περιστασιακή εκροή λάβας, διανθισμένα με πιο σημαντικά επεισόδια όπως αυτό του Μαρτίου 2015. Αυτό είναι ένα ενεργό ηφαίστειο με αδιάκοπη συνήθεια να δραστηριοποιείται.
Λαχάρ — ο κίνδυνος που φτάνει στις πόλεις
Για τις κοινότητες γύρω από το ηφαίστειο, ο καθοριστικός κίνδυνος δεν είναι ο κρατήρας αλλά αυτό που λιώνει ο κρατήρας. Το Βιγιαρίκα φέρει μεγάλο παγετώνα και βαρύ εποχικό χιόνι· η θερμότητα από μια έκρηξη μπορεί να κινητοποιήσει αυτόν τον πάγο σε λαχάρ, ταχέως κινούμενες ροές λιωμένου νερού, τέφρας και συντριμμιών που ακολουθούν τις κοιλάδες των ποταμών για πολλά χιλιόμετρα. Το ιστορικό είναι σαφές: τα λαχάρ σκότωσαν 27 ανθρώπους στο Κοναρίπε το 1964, και η έκρηξη του 1971–72 παρήγαγε λαχάρ με τουλάχιστον 15 θανάτους. Ο σχεδιασμός εκκένωσης και οι σηματοδοτημένες διαδρομές λαχάρ γύρω από το Πουκόν υπάρχουν εξαιτίας αυτού του συγκεκριμένου κινδύνου.